1 września 1939 roku niebo nad Polską rozdarł ryk syren i eksplozji ...

Dziś mija dokładnie 87 lat od dnia, który na zawsze zmienił bieg historii.

Zamiast szkolnego dzwonka, 1 września 1939 roku niebo nad Polską rozdarł ryk syren i eksplozji. Pierwsze, bezlitosne ciosy spadły na uśpiony Wieluń i zdeterminowaną załogę Westerplatte. To Rzeczpospolita jako pierwsza stanęła na drodze totalitarnej machiny, przyjmując na siebie niewyobrażalne uderzenie.

Nasz opór był samotną walką. Zapatrzeni w milczący Zachód, kilkanaście dni później musieliśmy stawić czoła drugiemu, wschodniemu agresorowi. Skutki tej wojny to krwawiąca blizna w naszej historii – miliony przerwanych brutalnie życiorysów, obrócone w pył miasta i zrabowane dziedzictwo.

A jednak, mimo że Polska krwawiła, na frontach całego świata i w mrokach konspiracji nigdy nie złożyła broni.

Zatrzymując się dziś w zadumie, musimy pamiętać, że historia to nie tylko znicze i pomniki. To przede wszystkim surowy kompas na przyszłość. Żyjemy w czasach, które brutalnie przypominają nam, że pokój nie jest umową spisaną na zawsze.

Największym hołdem, jaki możemy dziś oddać tym, którzy zapłacili cenę najwyższą, jest nasza codzienność – budowanie silnego, odpornego i świadomego społeczeństwa. Niepodległość wymaga naszej nieustannej troski. Musimy pielęgnować nasze sojusze i siłę, aby kolejne pokolenia mogły znać dramat wojny wyłącznie z kart szkolnych podręczników, a nie z własnego doświadczenia.

Pamiętamy. Cześć ich pamięci!