Aktualności
Pałacowe spotkanie z kulturą romską.

            8 kwietnia 1971r. w Orpington niedaleko Londynu po raz pierwszy spotkali się Romowie z wielu krajów, aby zaznaczyć swoją obecność w Europie i upomnieć o swoje prawa.  Podczas tego spotkania zaprezentowano pierwszy hymn romski oraz flagę, które stały się symbolami wiecznego ruchu i słońca. Począwszy od tamtego dnia 8 kwietnia obchodzimy Światowy Dzień Romów. Biblioteka Publiczna im. Marii z Czartoryskich Wirtemberskiej, przygotowała z tej okazji spotkanie (11.04.18), na które przybyli uczniowie z kl VIa ze Szkoły Podstawowej nr 1 z opiekunem p. Ireną Wasilewską i goście specjalni p. Ewelina Gurgul z córką Noemi oraz brat z żoną Patrycją i dziećmi Lilianą i Abigeil, Siwakowie. Pani Dyrektor Trzebiatowskiego Ośrodka Kultury Renata Teresa Korek opowiedziała jak doszło do przybycia Romów na tereny Pomorza Zachodniego oraz przeczytała opowiadanie z książki Edwarda Dębickiego pt; „Wczorajszy ogień-Ptak umarłych”. Uczniowie  i zaproszeni goście wysłuchali krótkiej biografii Bronisławy Wajs czyli Papuszy (w języku Romów znaczy laleczka), poetki wykluczonej ze społeczności cygańskiej. Następnie obejrzeli film przedstawiający hymn romski  i wysłuchali wierszy poetki w wykonaniu Agnieszki Gawrysiak i Karoliny Rząsy z kl. lb L.O. im Zbigniewa Herberta w Trzebiatowie. Do taboru w którym przebywała Papusza dołączył początkujący poeta Jerzy Ficowski. Dostrzegł on wartość literacką wierszy-pieśni Papuszy i namówił ją do ich spisania. Sam zaczął uczyć się języka cygańskiego dzięki czemu mógł tłumaczyć wiersze romskie. Wydał książkę pt; „Gałązka z Drzewa Słońca: Baśnie cygańskie”, która dostępna jest w naszej bibliotece, i z której to pani Ewelina przeczytała swoją ulubioną baśń pt; „Skąd się wzięli ludzie o jasnych włosach”. Nasi goście opowiedzieli młodzieży o teraźniejszym życiu Romów, co przetrwało z ich tradycji, a co zostało zastąpione przez nowoczesne technologie.  Z ochotą odpowiadali na pytania słuchaczy  przełamując stereotypy, że  Cyganie to źli, niewykształceni i niebezpieczni ludzie. Zakończenie tak niezwykłego i sympatycznego spotkania uwieńczyliśmy tańcem i muzyką. Rozstaliśmy się w miłej, ciepłej i przyjaznej atmosferze. Naszym gościom  i wolontariuszkom dziękujemy za wspaniałą współpracę i życzymy  szczęścia w życiu osobistym.